معلم، بسیار است، کو دانش آموز؟
علی زمانیان| معلمان، فقط آن هایی نیستند که با گچ، پای تخته سیاه ایستاده، مشغول تدریس اند. ۱. گرچه اینان، شریف و کارشان پر زحمت است. اما آدمیان اگر، عطش و شوق دانستن داشته باشند، آن که می آموزاند، چه انسان ها و چه حتی همه ی موجودات دیگر نیز می توانند او را تعلیم دهند. اگر شوق آموختن باشد، از در و دیوار این عالم، درس می بارد. عطش علم، شوق دانایی و جان تشنه ی معرفت اگر باشد، معلمان بسیارند که با آدمی سخن بگویند و بیاموزندش. او اگر بخواهد بیاموزد، حتی یک مورچه هم می تواند درسی بزرگ به او بدهد. آن گونه که تیمورلنگ را آموخت. در تاریخ می خوانیم:«تیمور لنگ پس از نبردی بزرگ سرگردان صحرا ها بود، برای فرار از دست دشمن به خرابه ای پناه برد. او هنگام استراحت در کنج دیواری خراب، مورچه ای را دید که با دانه ای گندم در دهان قصد داشت از دیوار بالا برود. اما وزن دانه گندم بیش از مورچه بود و هر بار دانه از ده...
ادامه مطلب